Dagboekblog

De oogst is binnen

01-08-2018

Maandag 30 juli zijn onze laatste granen van dit seizoen geoogst, de spelt van Hoosterhof en de Limburgse Risweit. Vorige week haalden we de Emmer-, Eenkoorn- en Rivetrassen van onze proefveldjes binnen en vlak daarvoor waren de Triticale, Sint Jansrogge, de Heliaro en Rode Emmer als eerste aan de beurt.
Enkele gewassen zijn deels platgegaan tijdens een enorme plensbui op 29 mei. Toen viel bij ons bijna 50 millimeter in ongeveer een half uur. Omdat het daarna droog bleef konden we gelukkig alles oogsten, maar daar staat tegenover dat er minder kilo’s van het veld kwamen en waarschijnlijk zal de extreme droogte niet positief hebben bijgedragen aan de smaak. We gaan het zien.

Graanwandelingen
Echt jammer vinden we het dat onze graanwandelingen, die intussen uit ons hele land bezoekers  trekken, nu voorbij zijn en vooral dat we niet meer van onze werkelijk schitterende proefveldjes kunnen genieten. Daarom nemen we er maar een foto van op. We kijken nu al weer uit naar volgend jaar. We gaan dan opnieuw week in week uit genieten van een natuurlijke schoonheid, waar een mens nooit genoeg van kan krijgen: vogels, bloemen, heggen, insecten en uiteraard een keur aan graan. Wij verheugen ons nu alweer op de talrijke ontmoetingen, zowel met nieuwkomers als met ‘vaste klanten’. 

De proefveldjes zijn elk jaar weer mooier

Er zijn 1 reactie  

Het is Lente!

16-04-2018

Vandaag, 16 april, hoorde ik de nachtegaal bij Doornik en ook heb ik boerenzwaluwen gezien. In de  Ambtswaard nestelen kieviten en zijn diverse vogels actief: tureluurs, een paar grutto’s en best veel graspiepers. Vorige week en ook gisteren weer, diverse vlinders gezien, waaronder de Koninginnepage en de citroenvlinder.
Het graan schiet werkelijk uit de grond, de jonge hoogstamfruitbomen lopen mooi uit, met hier en daar wat bloesembomen. De sleedoor is een en al bloei. De lente knalt er in!

Best wel indrukwekkend was de vondst van een vrouwtje kamsalamander dat verkeersslachtoffer werd langs de Zandsestraat, op weg naar de natuurakkers. De kamsalamander staat op de rode lijst van bedreigde soorten, met als status ‘kwetsbaar’.

Deze kamsalamander redde het niet, maar de soort is gelukkig nog in de buurt.

Er zijn 0 reacties  

Zaadvaste rassen belangrijk voor behoud biodiversiteit

07-12-2017

Vrijdag 24 november was ik met Doornik Natuurakkers aanwezig op een studiedag in Gent (België). Onderwerp van deze dag was ‘Community based seed saving and breeding’ oftewel het zelf vermeerderen en veredelen van zaden. Het gezelschap bestond uit zowel wetenschappers als ook mensen vanuit de praktijk, bijvoorbeeld natuurboeren zoals ik. Een zeer interessante dag en erg fijn om met gelijkgestemden ervaringen uit te wisselen! 


Het telen van zaadvaste rassen
Zo oud als de landbouw is (ongeveer 10.000 jaar) zo lang telen mensen al zelf hun eigen zaden. Dit gebeurt door middel van kruisen en het daarna selecteren van de nakomelingen. Hierdoor behouden de rassen hun eigenschappen in de volgende generaties, maar is er ook ruimte voor genetische diversiteit. Zaadvastheid wordt door natuurboeren gezien als de normale situatie bij alle natuurlijke soorten en variëteiten.

De afgelopen 60 - 70 jaar is er een enorme toename geweest in het ontstaan van hybride soorten. Dit zijn soorten die door inteelt en kruisen tot stand zijn gekomen. Dit levert een gelijkmatig groeiend gewas op met een hoge opbrengst en een grote uniformiteit. Het kan zichzelf echter niet effectief voortplanten en dus is de boer afhankelijk van de veredelaar. Dit leidt tot aantasting van de biodiversiteit en verschraling van ons voedsel. Naar mijn mening, niet duurzaam dus!

Een aantal conclusies die we tijdens de studiedag hebben getrokken:
•    Zaadvaste veredeling en vermeerdering is belangrijk omdat we anders in de toekomst te veel afhankelijk blijven van een klein aantal grote commerciële bedrijven
•    Door zelf zaden te kweken behouden we de genetische variëteit van gewassen, maar ook de autonomie van de boer en de individualiteit van het bedrijf
•    Zelf vermeerderen van rassen zorgt voor (bio)diversiteit in het landschap

Een mooi, divers en rendabel landschap
Vanuit Doornik Natuurakkers heb ik een presentatie verzorgd. Tijdens de presentatie heb ik uitgebreid gesproken over hoe je volledig onafhankelijk boer kunt zijn, met een gezond verdienmodel. Dit vraagt eigenschappen zoals al je zintuigen gebruiken en daarmee steeds beter ontdekken wat echt duurzaam is. Openheid en het uitwisselen van ervaringen. Maar ook het verhaal van (in mijn geval) Doornik Natuurakkers uitdragen en daarmee anderen enthousiasmeren en inspireren. 
Met liefde voor de natuur in het achterhoofd, zorgend voor gezond en lekker voedsel, kan je een redelijk inkomen verdienen. En belangrijker: je superrijk voelen omdat je bijdraagt aan een mooi en divers landschap. 
Volgend jaar gaan we weer verder met het vermeerderen en uitbreiden van onze eigen graanrassen!
 

Er zijn 1 reactie  

Limburgse Risweit

31-08-2017

Eline Ex, die stage  loopt bij Doornik natuurakkers, zal de  komende tijd een aantal blogs verzorgen. Hier is haar  eerste.

In augustus zijn de granen in Doornik geoogst. Door de vele regen dit jaar is de opbrengst lager dan vorige jaren. Toch zijn er een aantal mooie resultaten. Op de proefveldjes waren vooral de eenkoorn en de witte emmer een succes. Dit jaar zullen deze op grotere schaal worden gezaaid. Ook de Limburgse Risweit deed het goed.

De Limburgse Risweit is een zeer zeldzame tarwe die al lang niet meer werd verbouwd. In 2012 wist een vriend van Louis 25 zaden te bemachtigen uit een Duitse genenbank. Louis kreeg 12 van deze 25 zaden. Deze 12 zaden heeft hij in de afgelopen jaren op zijn proefveldjes langzaam vermeerderd. Dit jaar hebben dit mooie graan op de laatste dag van augustus met de hand geoogst.

Met een tuinschaar knipten we de aren stuk voor stuk zorgvuldig af. Daarna konden deze nog een paar weken lekker drogen in de  zon. Vervolgens moest er worden gesorteerd. De zaden van de grote en de kleinere aren gaan we dit jaar apart zaaien om te testen of dit volgend jaar terug te zien is. Met houten dorsvlegels hebben we de Risweit vervolgens gedorst. Daarna draaiden we de wanmolen (uit 1910) in het rond om het kaf van het koren te scheiden.

Het resultaat is twee emmertjes vol met zaad. Genoeg om dit jaar in oktober ongeveer een tiende hectare in te zaaien. Volgend jaar kunnen we waarschijnlijk het eerste brood van de Limburgse Risweit bakken!

Er zijn 0 reacties